ขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่ปล่อยปละละเลยให้ไดรกร้างมาหลายอาทิตย์ ร่ำๆว่าจะมาอัพหลายที ก็ถอดใจไปเสียก่อน รูปเยอะแยะมากมาย มาอัพทีนี่มาคุ้มมาก อืมม...พูดถึงเทศกาลสงกรานต์ละกันเข้าบรรยากาศดี ล่าสุดก็ไปทำบุญที่วัดมาค่ะ ยกโขยงกันไปทั้งครัว ตอนนี้มีอาชีพเสริมเป็นพนักงานขับรถให้คนในครั้ง เพราะแต่ละคนก็ต่างด้าวกันทั้งนั้น มีเรา legal อยู่คนเดียว แล้วก็มีรถด้วย
งานนี้ไม่ยอมไปแดนซ์อย่างเคยๆ เพื่อจะได้ไปวัดตอนเช้าๆเลยนะเนี่ย ตื่นคนแรกเลยเจ็ดโมง ปรากฏว่าไปปลุคแมค แมคก็...เออๆตื่นล่ะ เราก็แต่งตัวเสร็จออกมา มันยังหลับอยู่...กรรม (แมคเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้วตอนนี้ อายุเท่าๆกัน มาจากเชียงใหม่เหมือนกัน เป็นคนเหนือเหมือนกัน) เลยได้ปลุกใหม่อีกรอบ เสร็จก็ไปปลุกพี่อุ่นเรือน(คนลาว) แล้วก็ป้านิด ทั้งสามคนทำงานในครัวที่ร้านค่ะ
กว่าจะเคลื่อนขบวนได้ปรากฏว่าล่าช้าไปที่เก้าโมง ถึงวัดก็เก้าโมงกว่าๆ แดดจัด แต่ลมหนาวมากถึงมากที่สุด เห็นเราใส่เสื้อแบบนี้อย่าคิดว่ามันไม่หนาวนะ หนาวแหง่กๆเลย หยิบเสื้อมาผิดตัว เวรกรรม
เจอเควิน กับอเล็กก่อนใครเพื่อน ฝรั่งอารายยยมาถึงก่อนคนไทยอีก ก็ทำบุญตักบาตรกันไป เสร็จเราก็ไปทำความดี ไปช่วยเค้าตักเส้นก๋วยเตี๋ยวไว้แจกคน ปกติเป็นแค่คนรอเข้าแถวกิน แหะๆ
เสร็จแล้วก็เริ่มไปต่อแถวหาอะไรกินกัน แหม๊..คราวนี้ความพยายามมีน้อย ต่อแถวครั้งเดียวก็ถอดใจ จริงๆแล้วกินไม่อิ่มนะ แต่ขี้เกียจ คนเยอะมหาศาล
งานนี้มีก่อเจดีย์ทรายด้วยค่ะ ของจริงสวยเนียนมากๆ
เสร็จจากงานบุญก็ต่อด้วยงานบาป ภควดีอาสาเป็นสารถีพาเพื่อนพี่ไปคาสิโน ฮ่าๆ เนื่องจากวันนี้จะเป็นวันเดียวที่ร้านปิด เพราะเป็นวันอีสเตอร์ด้วย คนเค้าก็อยากจะไปเที่ยวไกลๆกันเลยพาไปที่แอตแลนติกซิตี้ ณ นิวเจอร์ซี่ย์
ปล่อยคนแก่ไปเล่นคาสิโน อิชั้นกับป๋าแมคก็ไปเดินช้อป ถ่ายรูปประสาคนบ้ากล้อง แลกกันถ่ายไปเป็นร้อย ใช้ได้อยู่สิบรูป ฮ่าๆ
ชิลๆเสร็จก็ไปกินบะหมี่ในคาสิโนนั่นแหละ ป้านิดแกมีบัตรสมาชิกไดมอนด์ สะสมคะแนนสามารถไปกินข้าวฟรีได้ เราเลยพลอยมีลาภปากได้กินบะหมี่ซีฟู้ด ต่อแถวนานนี้สสสนึง พนักงานเสิร์ฟแก่มากท่าทางจะเก็บโต๊ะและเสิร์ฟได้ช้า
กว่าจะกลับถึงเคหสถานก็ปาไปห้าทุ่มครึ่ง หัวถึงหมอน...หลับเป็นสวย (ไม่เอาหลับเป็นตาย ไม่ชอบๆๆๆ)
---------------------------------
นอกเหนือจากชีวิตการงานก็เป็นชีวิตเรียน งานเยอะมากบานตะไท งานนี้แอบมีลักไก่ติดต่อกับอิม.ไมค์เป็นระยะให้มันช่วยทำการบ้าน นี่ก็เพิ่งมอบหมายงานไปเป็น essay เขียนเรื่องหนัง (วิชาประวัติศาตร์) พอดีเรารู้ว่าอิม.ไมค์มันถนัดเรื่องดูหนังอยู่แล้ว คงไม่ยากเกินความสามารถ คือเรื่อง 300 กับ 7 years in Tibet นอกนั้นก็มีการบ้านๆๆๆๆๆๆๆ
เพิ่งถ่ายรูปที่ร.ร.มาด้วยล่ะ เอาไปชมเล่น
ไม่น่าเชื่อว่าจะหมดเทอมอยู่แล้ว อาจารย์บางวิชาก็ยังเรียกชื่อภควดีไม่ได้ ฮ่าๆ เวลาเค้าจะเรียกชื่อเช็คว่าเข้าเรียน เขาก็จะอ่านไล่มาเรื่อยๆ พอมาชื่อเรา เราจะรู้ละว่าเป็นเรา เพราะเขาจะหยุดไปหนึ่งสเต็ป แล้วก็พยายามอ่านเป็นอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่ใช้ชื่อเรา แต่ฟังแล้วพ้องๆกัน ขำดี
อ้อ หนังสือเล่มบักเอ้กสี่วิชาในแต่ละวันหนักมากๆ ตอนเข้าเรียนใหม่ๆเราแอบตกใจที่เห็นนร.บางคนเค้าใช้กระเป๋า suitcase เล็กๆแบบลากได้อ่ะ เหมือนกระเป๋าลากเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัดสักวันสองวันเงี้ย เค้าลากกระเป๋าแบบนั้นมาเรียนเลยนะ ก็ไม่เข้าใจจนมาเจอหนังสือที่ต้องแบกไปเรียนนี่ล่ะ บางทีแค่กระเป๋าเป้สะพายหลังมันไม่พอจริงๆ หนักมาก บางวิชาต้องพกสองเล่มนี่ตายไปเลย ตอนนี้ไหล่ทรุด หลังค่อมไปแล้ว โอ้วววว
อันนี้เป็นรูปอาหารกลางวันค่ะ ซื้อแซนวิชกับซุปที่ปั๊มข้างร.ร.กิน สิริรวมราคาประมาณหกเหรียญนิดๆ น้ำเปล่าก็พกใส่ขวดไป ช่วงแรกๆขยันทำแซนวิชไปกิน แต่บางทีไม่มีเวลากินก็แอบเสียความตั้งใจนิดนึง
---------------------------------
เล็กๆน้อยๆกับเคเคและนิโคลัสให้หายคิดถึง พอดีแอดเฟซบุ้คของโฮส เลยเจออัลบั้มรูปลูกๆเค้า ในช่วงหลังจากที่เราไม่ได้เลี้ยงเด็กแล้ว เด็กสมัยนี้มันโตไว แถมยังน่ารักอีกต่างหาก
บางรูปเดาเอาว่ามาจากงานที่โรงเรียน น่าเสียดายที่ไม่ได้แชร์ความประทับใจตรงนั้นแล้ว
---------------------------------
เก็บตกรูปจากงานเลี้ยงที่ Thai Basil เป็นร้านอาหารของลุงกับป้า ที่เค้าย้ายไปจาก Noodi พอเจอกันเค้าก็มากอดเราใหญ่เลย ลุงกับป้านี่น่ารักมาก คิดถึงๆ จำได้ว่าวันเกิดเรา ป้าเค้าโทรมาอวยพรคนแรกเลย ตั้งแต่เช้า...พอจะถ่ายรูป เขาก็บอกมาๆ ถ่ายรูปกับลูกสาว ลูกชายหน่อย (เขาว่าเราเป็นลูกสาวเค้า ส่วนแมคเป็นลูกชาย)
ป.ล นิดนึง...น้องเท่ รูปล่างเสื้อสีดำ คนขวาสุด เท่สมชื่อมาก เด็กอาร้ายยยน่ากิ๊น น่ากิน เสียดายที่เพิ่งจะสิบแปดสิบเก้า ไอ่เรามันเกิดมาเร็วไปหน่อย ฮี่ๆ
ป.ล. อีกที เห่อรองเท้าใหม่ ได้มาในราคา 34.99$ ใส่แล้วขาวเด่นมาก เห็นรองเท้าก่อนหน้าเลย ฮ่าๆ
ป.ล. ติดดงผู้ดีมากๆ อยากเกิดเป็นน้องขม จะได้เชยชมอาสยาม ฮ่าๆ
ป.ล. ฝากสุภาษิตไว้ก่อนนอน It is better to die on your feet than to live on your knees. มันคมจริงๆ
ป.ล. พบกันใหม่เร็วๆนี้ รักนะจุ๊บๆ
All Good Things Come To An End
15 เม.ย. 2552 เวลา 11:55 น.
